His Story (onze blog)
Lang geleden, in een dor en droog land, werd een ongeveer 15-jarige jongen de woestijn in gestuurd. Zonder voldoende te eten en, belangrijker, zonder voldoende te drinken om lang in de woestijn te kunnen overleven. Ten dode opgeschreven? Afgewezen door zijn eigen vader?!
We kennen dit verhaal allemaal goed. Zo goed dat we er misschien makkelijk overheen lezen. Natuurlijk, we weten: hij was niet de zoon van de belofte, maar denk je eens een moment in wat dit voor die tiener geweest moest zijn... Hoe zou hij zich gevoeld hebben? We lezen er niets over, maar zou hij niet heel hard zijn best hebben gedaan om de gunst van zijn vader terug te verdienen?
Lange tijd daarna, vorige week om precies te zijn, kwamen wij een nakomeling van deze jonge jongen tegen. Elke m*slim – Arabier of niet – beschouwt zichzelf namelijk als een nakomeling van Ismaël. We ontmoetten deze jongeman op straat en kwamen al vrij vlot aan de praat. Wat ons raakte was dat hij op een geven moment vol trots zei:
“Ik ben een m*slim, ik ben een knecht...”
Het Russische woord dat hij gebruikte was ‘раб’. Letterlijk betekent dit ‘slaaf’. Iemand die goed de regels navolgt. Iemand die zich houdt aan de geboden. Iemand die hard zijn best doet om, ja, om wat eigenlijk? Zien wie hier niet hetzelfde terug als bij die eerste jongen – doorgeven aan al die generaties na hem? Iemand die hard zijn best doet om de gunst van een vader - van Vader! - te verdienen?
Ismaël. Zijn naam betekent ‘Gd hoort’. Gd hoorde het geroep van de jongen, opende de ogen van zijn moeder en een waterbron gaf uitkomst. Gd hoort nog steeds het geroep van die 1,3 miljard nakomelingen van Ismaël als ze het 5 keer op een dag uitroepen: Gd is groter! Ja, Gd is groter. Maar Gd werd ook heel klein. Gd - die in J*zus - de voeten waste van zijn leerlingen: het verhaal dat we met deze jonge m*slim mochten delen. Gd die niet kwam om gediend te worden, maar om Zelf te dienen. Gd – die door J*zus – zelfs een Vader voor ons wil zijn! En wij Zijn kind!En zo mochten we - net zoals de Engel - wijzen naar de Waterbron: J*zus! Zomaar, midden op straat. In een niet zo dor en droog, maar wel warm land!
Terug in een dor en droog land...
Misschien niet deze kinderen zelf, maar wel de stad waar ze wonen: de bakermat van de You cultuur! In 2007 ging de deur naar deze stad voor ons dicht. Nu we in de regio wonen, kregen we de mogelijkheid om terug te gaan naar de plek waar we in 2005 voor het eerst waren, geraakt werden door wat we zagen en een bewogenheid kregen voor een volk - de You - die nooit meer is weggegaan!
We zijn benieuwd wat deze plek - nu zoveel jaar later - met ons doet. Ook zullen we 'vrienden' ontmoeten en hebben zo de gelegenheid om uit eerste hand van hen te horen hoe het leven (lees: werken en uitreiken naar...) daar nu is.
We verblijven daar een kleine week, maar de reis ernaar toe - over land - is lang en niet eenvoudig. We willen jullie vragen om voor deze reis en de tijd daar te b!dden. Bedankt!
